07-05-17 Saint Jean Pied de Port

7 mei 2017 - Saint-Jean-Pied-de-Port, Frankrijk

Vandaag de laatste hele etappe door Frankrijk, morgen ga ik de grens over en wordt de voertaal Spaans. Ook ga ik vanaf nu solo verder. Ik heb nu meer dan 400 km afgelegd maar dat voelt niet zwaar. Dat wil niet zeggen dat er geen zware momenten zijn, zeker de dagen direct nadat ik mijn enkel verzwikte vielen niet mee. Met name de gedachte die door mijn hoofd ging "is dit nu al het einde van mijn tocht" drukte mentaal zwaar. Als je er dan op een zeker moment achterkomt dat het gaat lukken, mits je je eigen tempo en met name rustpunten kiest voelt dat als een euforisch moment van bevrijding. De enkel is dan ook zeker wel als keerpunt te duiden. De eerste week ben ik vooral met de groep opgetrokken, en ondanks de hulp die ik heb mogen ervaren van de groep met name direct na de struikelpartij, heb ik bewust besloten om de groep los te laten. Regelmatig ben ik eerder vertrokken en soms zag ik de groep pas weer bij de volgende accommodatie. Ook het lopen is anders geworden na het keerpunt. Eerst liep ik als een ADHDer achter alle impulsen aan, heb zelfs een keer enkele km omgelopen enkel om naar een beregeningsinstallatie te kijken. Na het keerpunt was ik vooral gefocust op de ondergrond en zocht ik mijn weg tussen de stenen om mijn linkervoet zo vlak mogelijk neer te zetten. Wilde ik wat zien dan eerst even stilstaan mijn kijkactie uitvoeren en dan weer verder gaan. Stop, denk, doe werd mijn motto. En ondanks alles zijn de afgelopen 20 dagen omgevlogen, en zijn de kilometers als vanzelf uit uit mijn schoenen gekomen. De etappe van vandaag is uitermate relaxed, ik loop voor 90 procent over asfalt, de temperatuur is goed en het wordt gezellig druk op de route. Ik ben voor Saint Jean zeker 50 andere pelgrims tegengekomen, met name Fransen, Duitsers en een verdwaalde Nederlander. De binnenkomst in Saint Jean is voor de anderen in de groep een eindpunt, voor mij is het ook een etappeplaats als elk ander. Dat betekend dat ik eten moet zien te scoren voor morgen. Nu moet je weten dat Saint Jean niet alleen een pelgrimsplaats is, maar vooral een toeristenoord waar je lekker naar die gekke pelgrims kan kijken. Gevolg is dat alle souvenirwinkels open zijn maar een normale supermarkt mooi gesloten en dat morgen ook want de Fransen hebben maandag wederom een feestdag. Gelukkig is bij de accommodatie een lunchbox te bestellen, dus morgen geen honger. Vanavond gaan we als afsluiting voor de laatste keer met elkaar uit eten, ik zal het niet te laat maken want wil morgen om 06.30 vertrekken voor de koninginnenrit over de Pyreneeën. Vandaag 20.8 km, totaal 416.4 km
https://nl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=176244891

Foto’s

3 Reacties

  1. Ma.:
    7 mei 2017
    Hoi Ben,
    Wat een lang verhaal heb je geschreven. Morgen over de Pyreneen, dat wordt klimmen? En niet meer een groep die ergens achter je aan komt, maar eenlingen. En zelf je overnachting zoeken, het is wel weer wat anders; maar ik denk dat het wel goed komt. Je moet nog wel veel km's maken, ± 740. We hopen dat het voorspoedig gaat, je schrijft ook heel positief, houden zo! Groetjes van ma en pa
  2. Brenda:
    7 mei 2017
    Ha die Ben, als ik het bord goed interpreteer is ST JACQUES nog 33 dagen...... klopt dat een beetje met je planning :)
  3. Mieke:
    8 mei 2017
    Heel veel succes, je bent een kanjer en zo zal het je lukken.

    Buen camino
    Mieke